


به نظر شما چرا بعضی فیلمها با بودجههای کلان و حمایت نهادهای بزرگ، در نهایت تماشاگر رو ناامید میکنن؟ آیا مشکل از پوله؟ از فیلم سازه؟یا از یه جای دیگه؟

در این میان، روز نخست جشنواره میزبان نمایشهایی بود که هر یک به نوعی تلاش داشتند با تکیه بر ادبیات کلاسیک، اساطیر کهن یا دغدغههای روانشناختی مدرن، تصویری از واقعیتهای اجتماعی و فردی ارائه دهند. در این برنامه، به بررسی سه نمایش «طاعون»، «مانتیکور» و «تاراتینا» میپردازیم که هر کدام با زبان خاص خود، به واکاوی بحرانهای انسان معاصر پرداختند

نمایش «کازابلانکا» در تالار حافظ، روایتی تازه و تکاندهنده از آن را بر صحنه میگذارد و تماشاگر را به چالشی عمیق دعوت میکند.

داستان با ورود یک غریبه، حضور پلیس، آمدن یک هلیکوپتر و زوزههای یک سگ آغاز میشود و لحظاتی پر از هیجان و سوال را رقم میزند. «کرشن دو» تنها یک نمایش کمدی یا داستان معمایی نیست؛ بلکه آزمایشگاهی برای آزمودن مرزهای ادراک، زمان و مکان است که مخاطب را در موقعیتی قرار میدهد که نه توان تفکر حال را دارد و نه توان تمییز دادن دادهها.

داستان نمایش در آغاز قرن بیستم، در وین، روایتگر خانواده فروید است که با اندیشههای تازه پدر درگیر شدهاند و با بحرانی عجیب روبهرو میشوند؛ سوراخی مرموز در دیوار اتاق فرزندشان. این رخداد به ظاهر ساده، نقطه آغازی برای فروپاشی مرزهای واقعیت و خیال است

























بررسی سه اثر برتر روز اول جشنواره تئاتر فجر در برنامه نقد کوتاه
امشب به صرف بورش بدون خون، حمام سردی که عشق در آن غرق شد!(انتشار در ایرنا)
ماهیای که در تور ایستایی گرفتار شد؛ نقد نمایش «ماهی رها» به کارگردانی ژاله صامتی
پرواز در ذهن اوتیستیک، وقتی تئاتر، مرزهای نادیده را میشکند!
کارآموز شیطان، چگونه نظامها ترامپ میسازند