menusearch
labkhandsabz.ir

احیای حماسهٔ ملی ایران با زبان موسیقی و نمایش در تئاتر موزیکال هفت خان اسفندیار

جستجو
شنبه ۸ شهریور ۱۴۰۴ | ۱۴:۵۳:۵۴
۱۴۰۲/۴/۵ دوشنبه
(0)
(0)
احیای حماسهٔ ملی ایران با زبان موسیقی و نمایش در تئاتر موزیکال هفت خان اسفندیار
احیای حماسهٔ ملی ایران با زبان موسیقی و نمایش در تئاتر موزیکال هفت خان اسفندیار

هفت خان استفندیار -  لبخند سبز

مهدی صالحی

لبخند سبز - نمایش موزیکال «هفت خان اسفندیار» به تهیه‌کنندگی و کارگردانی حسین پارسائی، تجربه‌ای جسورانه در احیای حماسه‌های ملی ایران با زبانی امروزی و هنرمندانه است. این اثر که با الهام از شاهنامه فردوسی خلق شده، نه تنها یک اجرای نمایشی، بلکه سفری عمیق به دنیای اسطوره‌ها و نمادهای فرهنگی ایران زمین است. پارسائی در این نمایش موفق شده است با تلفیق هوشمندانه موسیقی، رقص و بازیگری، فضایی حماسی و جذاب خلق کند که مخاطب را از ابتدا تا انتها درگیر خود نگه می‌دارد.

یکی از نقاط قوت اصلی نمایش، پرداخت بصری قدرتمند آن است. طراحی صحنه و لباس که با الهام از عناصر باستانی ایران طراحی شده، به خوبی توانسته فضای اساطیری شاهنامه را بازآفرینی کند. استفاده از نورپردازی خلاقانه و افکت‌های ویژه، بعدی سینماتیک به اجرا بخشیده و بر غنای بصری اثر افزوده است. موسیقی نمایش نیز که تلفیقی از نواهای سنتی ایرانی و المان‌های مدرن است، به خوبی در خدمت روایت داستان قرار گرفته و احساسات و عواطف مختلف را به شکلی مؤثر به مخاطب انتقال می‌دهد.

بازیگری در این نمایش قابل تحسین است. بازیگر نقش اسفندیار با ایفای قدرتمند خود، توانسته است ابعاد مختلف این شخصیت پیچیده را به نمایش بگذارد؛ از صلابت و شجاعت یک جنگجو تا آسیب‌پذیری و تردیدهای یک انسان. سایر بازیگران نیز در نقش‌های مکمل به خوبی عمل کرده‌اند و هماهنگی قابل توجهی بین اعضای گروه وجود دارد.

از نظر روایی، نمایش اگرچه ساختار کلاسیک هفت خان را حفظ کرده، اما با نگاهی مدرن و نمادین به بازخوانی این حماسه پرداخته است. کارگردان به جای تمرکز صرف بر جنبه‌هایاکشنو نبردهای فیزیکی، به عمق روانشناختی شخصیت‌ها و مفاهیم نمادین هر خان پرداخته است. این رویکرد باعث شده است نمایش علاوه بر جنبه سرگرمی، بعد فکری عمیقی نیز داشته باشد و مخاطب را به تأمل درباره مفاهیمی چون تقدیر، آزادی انتخاب و معنای واقعی قهرمانی وادارد.

اجراهای فیزیکی و رقص در نمایش نیز از دیگر نقاط قوت اثر است. طراحی حرکات که تلفیقی از رقص مدرن و حرکات سنتی ایرانی است، به زیبایی در خدمت روایت قرار گرفته و به بیان نمادین مفاهیم کمک کرده است. هماهنگی بین بازیگران در اجرای این حرکات نشان از تمرین و آماده‌سازی دقیق تیم اجرایی دارد.

در کل، «هفت خان اسفندیار» نمایشی است که هم بهسنت هااحترام می‌گذارد و هم آن را به زبان امروزی بیان می‌کند. پارسائی با این اثر ثابت کرده که متون کهن ایرانی می‌توانند منبع الهام بی‌پایانی برای خلق آثار هنریمعاصرباشند. نمایشی که نه تنها برای دوستداران شاهنامه، بلکه برای همه علاقمندان به تئاتر تجربه‌ای به یادماندنی و غنی فراهم می‌کند.

مرتبط با این بخش
 نقد نمایش «این زندگی مال کیه؟»، پیکاسوی فلج در نبرد مرگِ باکرامت!احیای شعر ایرج میرزا در تئاتر؛ آوازِ ول‌شدگان بر صحنه شهرزادبوسه‌های ناتمام، پارادوکسی که صحنه را گروگان گرفت جایزه‌های جهانی برای اثری که توالت‌های عمومی را به صحنه تئاتر بدل کرد! اپرای عروسکی عاشورا؛ نقطه تلاقی تعزیه، موسیقی و تکنیک‌های نمایشی معاصر(منتشر شده در ایرنا و جام جم)امشب به صرف بورش بدون خون، حمام سردی که عشق در آن غرق شد!(انتشار در ایرنا)باخ، وقتی موسیقی، دیالوگ صحنه را می‌نوازد!نقد نمایش «من، او، آن»، روایتی زنانه از گم‌شدگی در آخر خطاژدهاک، آتش انتقام در قفس اجرایی تک‌نفره!پرواز در ذهن اوتیستیک، وقتی تئاتر، مرزهای نادیده را می‌شکند!محاکمه سقراط در زندان اصفهان یا تهران؟هورباکس: طنین فریادهای گم‌شده در پیچ‌وخم‌های چهارراه ولیعصرماهی‌ای که در تور ایستایی گرفتار شد؛ نقد نمایش «ماهی رها» به کارگردانی ژاله صامتینمادگرایی و هویت جمعی در تئاتر تن‌هاتحلیل افسانه ببر؛ وقتی تئاتر از قدرت تخیل مخاطب سخن می‌گویدنقد نمایش اتاق سفید؛ رویارویی شعرگونه با واقعیت تلخ سرطان کودکان
نظرات کاربران
*نام و نام خانوادگی
* پست الکترونیک
* متن پیام

بستن
*نام و نام خانوادگی
* پست الکترونیک
* متن پیام

0 نظر
هدر سایت
هفته نامه خبر سبز
رپرتاژ آگهی
تبلیغات
تبلیغات2
تبلیغات3
تبلیغات4
تبلیغات5
دانلود نشریات لبخند سبز
آخرین اخبار
طراحی توسط سایت ساز خبری