مهدی صالحی

لبخند سبز - «تخیلات کودکی» به کارگردانی دیانا قاسم‌زاده، داستان دختری است که پس از مرگ پدر دچار مشکلات عصبی می‌شود و کابوس می‌بیند؛ خانواده به خانه‌ای نقل مکان می‌کنند که پیش‌تر متعلق به قاضی بوده و همین به کشته شدن مادر می‌انجامد.

روایت غیرخطی، جذاب‌ترین ویژگی فیلم است و آن را از خط روایی معمول متمایز می‌کند. این انتخاب فرمی، با وضعیت روانی دختر همخوانی دارد: ذهنی که نمی‌تواند گذشته و حال را به ترتیب کنار هم بچیند.
اما فیلم از تبدیل این ایده غیرخطی به یک ساختار منسجم و تأثیرگذار ناتوان می‌ماند.

بازیگری و قاب بندی می‌توانست بهتر باشد و فیلم در سطح قابل قبولی باقی می‌ماند.

مشکل اصلی این است که غیرخطی بودن، به جای آنکه به تجربه تماشاگر از گسیختگی روانی دختر تبدیل شود، صرفاً به یک تکنیک روایی بدل می‌شود و این گمگشتگی به درک عمیق‌تری از شخصیت منجر نمی‌شود.