menusearch
labkhandsabz.ir

تحلیل افسانه ببر؛ وقتی تئاتر از قدرت تخیل مخاطب سخن می‌گوید

جستجو
دوشنبه ۱ تیر ۱۴۰۵ | ۱۱:۳۶:۴۵
۱۴۰۰/۷/۱۵ پنجشنبه
(0)
(0)
تحلیل افسانه ببر؛ وقتی تئاتر از قدرت تخیل مخاطب سخن می‌گوید
تحلیل افسانه ببر؛ وقتی تئاتر از قدرت تخیل مخاطب سخن می‌گوید

افسانه ببر - لبخند سبز

مهدی صالحی

لبخند سبز - نمایش «افسانه ببر» به کارگردانی و بازی صدرالدین زاهد، اثری است که مرزهای واقعیت و تخیل را در تئاتر به زیبایی محو می‌کند. این اثر که بر اساس نمایشنامه‌ای از داریو فو، نویسنده برنده نوبل ایتالیایی خلق شده، روایتگر ملودرام انسانی و جانوری است که در میانه جنگ و طبیعت رخ می‌دهد. زاهد با انتخاب هوشمندانه این متن و سپس پرداخت خلاقانه آن، نه تنها وفاداری به اثر اصلی را حفظ کرده، بلکه امضای هنری خود را نیز بر آن کوبیده است.

صحنه تقریباً خالی و مینیمالیست نمایش، به سرعت مخاطب را به دنیایی از تصاویر ذهنی می‌برد. جایی که یک سرباز زخمی و یک ماده ببر با توله‌اش، شخصیت‌های اصلی ماجرا هستند. بزرگترین موفقیت زاهد در این است که بدون استفاده از هیچ عنصر فیزیکی برای نمایش ببر، تنها با بهره‌گیری از قدرت بازیگری، صدا و حرکت، کاملاً موجودی زنده و باورپذیر را در ذهن تماشاگر خلق می‌کند. اینجاست که تئاتر به سرچشمه اصلی خود بازمی‌گردد؛ جایی که تخیل مخاطب، اصلی‌ترین بازیگر صحنه است.

صدرالدین زاهد در نقش سرباز، توانایی خود را در بیان سطوح مختلف عاطفی به نمایش می‌گذارد؛ از ترس اولیه و غریزی در مواجهه با حیوان درنده، تا کنجکاوی، نزدیکی تدریجی و در نهایت، ایجاد پیوندی عاطفی که به رابطه‌ای شبیه خانواده منجر می‌شود. این تحول رابطه، هسته مرکزی نمایش است و زاهد آن را با ظرافتی مثال‌زدنی هدایت می‌کند.

«افسانه ببر» در نهایت بیش از یک داستان ساده، افسانه‌ای است درباره طبیعت ذاتاً مهربان اما تحریک‌پذیر، درباره ترس‌های ناشناخته و درباره امکان همزیستی در غیرمنتظره‌ترین شرایط. این نمایش تلاش می‌کند که برای خلق یک اثر قدرتمند و به یادماندنی در تئاتر، نیاز به هزینه‌های گزاف یا صحنه‌پردازی‌های پیچیده نیست، بلکه با بازیگری متعهد، کارگردانی هوشمند و اعتماد به قوه تخیل تماشاگر، می‌توان دنیایی کامل آفرید. اجرای صدرالدین زاهد، یادآوری درخشان از قدرت بی‌پایان تئاتر متکی بر بازیگر است.

 share network
مرتبط با این بخش
نمادگرایی و هویت جمعی در تئاتر تن‌هانقد نمایش اتاق سفید؛ رویارویی شعرگونه با واقعیت تلخ سرطان کودکاننقد نمایش آنامورفیک ؛ وقتی مخاطب بازیچه قدرت مطلق می‌شودنقد نمایش رختشورشاه؛ تلفیق هنرمندانه طنز سیاه در دل تاریختحلیل نمایش دکترنون؛ ترکیب کمدی و مسائل روز جامعههملت پشتکوهی؛ بازخوانی بومی شدهٔ تراژدی شکسپیری در فرهنگ جنوب ایراننمایش پروین؛ روایتی شاعرانه از زندگی پروین اعتصامیشکوفه‌های گیلاس؛ تلفیق هنر شرقی و فلسفه وجودی در تئاتر ایراننمایش هتل ریتاج؛ تلفیق درام مذهبی و روایت تاریخیفرزند یک خنیاگرم؛ تلفیق موسیقی اصیل ایرانی و روایت دراماتیکنمایش سفید؛ روایتی چندصدایی از حافظه و واقعیتی که تاریخ را به چالش می‌کشددر و گبر و یک قرص نان؛ روایتی سه‌گانه از کرامات امام رضا(ع) در تئاتر آیینیاحیای حماسهٔ ملی ایران با زبان موسیقی و نمایش در تئاتر موزیکال هفت خان اسفندیارنقد نمایش هیدن؛ بررسی روابط انسانی در کارگردانی مدرن نقد نمایش «این زندگی مال کیه؟»، پیکاسوی فلج در نبرد مرگِ باکرامت!احیای شعر ایرج میرزا در تئاتر؛ آوازِ ول‌شدگان بر صحنه شهرزاد
نظرات کاربران
*نام و نام خانوادگی
* پست الکترونیک
* متن پیام

بستن
*نام و نام خانوادگی
* پست الکترونیک
* متن پیام

0 نظر
هدر سایت
حمایت از ما
هفته نامه خبر سبز
تلویزیون اینترنتی پایگاه خبری لبخند سبز
نقد فیلم جشنواره
رپرتاژ آگهی
تبلیغات
تبلیغات2
تبلیغات3
تبلیغات4
تبلیغات5
دانلود نشریات لبخند سبز
آخرین اخبار
سایت ساز و فروشگاه ساز یوتاب