مهدی صالحی

لبخند سبز - «ملکه» به کارگردانی صباح محمدی از سنندج، یکی از دو فیلم ی است که در جشنواره چهل و سوم با همین نام حضور دارند اما این نسخه، به‌وضوح هویت زبانی و جغرافیایی خود را دارد. داستان درباره یاسین است که دچار مرگ مغزی می‌شود و کادر درمان تلاش می‌کنند «ملکه» را برای اهدای عضو متقاعد کنند. یاسین توسط عمه‌اش بزرگ شده و اکنون مادرش که پس از فوت همسرش ازدواج کرده و رفته باید برای اجازه اهدا بازگردد.
زبان کردی بزرگ‌ترین امتیاز فیلم است. فیلم را از یک درام بیمارستانیِ عمومی جدا می‌کند و به آن بافتی محلی و انسانی می‌بخشد که در سینمای کوتاه ایران کم‌یاب است. بازی‌ها قابل قبول‌اند و کارگردانی و نویسندگی انسجام دارند. مشکل اما در عمق احساسی است موقعیت مادری غایب که باید برگردد و اجازه اهدای عضو فرزندش را بدهد و همه ای که جوانی خود را به پای بچه گذاشته و امروز اجازه‌ای ندارد به‌شدت بار عاطفی دارد، اما فیلم آن را در سطح رویداد نگه می‌دارد و از ورود به لایه روان‌شناختی حس مادری که سال‌ها پیش رفته و اکنون با مرگ فرزندش روبه‌رو شده پرهیز می‌کند و تمام تلاش ملکه را بی ثمر می‌گذارد.

اهدای عضو در ایران، به‌خودی‌خود، یک مسئله اخلاقی و فرهنگی است؛ فیلم به آن نزدیک می‌شود اما آن را به پرسش نمی‌کشد. «ملکه» فیلمی محترم و منسجم است که نشان می‌دهد محمدی می‌داند چگونه یک موقعیت را بسازد؛ قدم بعدی، جرأت شکافتن آن موقعیت است.