بایگانی گردشگری

از گلی گشو تا ختنه سوران؛ آیین‌هایی که در دل کوچه‌های بوشهر جاری است

نقد فیلم رقص باد از منظر نظریه‌های علمی سینما

این اثر که با ادعای تلفیق رئالیسم جادویی با روایتی از جنگ دوازده ‌روزه عرضه شده، نمونه‌ای بارز برای مطالعه از طریق چارچوب‌های نقد مدرن فیلم است

سنت‌های رمضانی بوشهر؛ صدای طبل‌هایی که بیدارت می‌کنند

در روزگاری که هیچ ساعت زنگ‌داری وجود نداشت، مردم بوشهر چگونه برای سحر در ماه رمضان بیدار می‌شدند؟ جواب را باید در آیین کهن و دلنشین دَمُ دَمُ سَحری جست. این سنتِ خاص بوشهری که به‌ویژه در چهارمحل قدیمی شهر برگزار می‌شده، به افرادی برمی‌گردد که با چراغ فانوس و نواختن دمام در کوچه‌ها قدم می‌زدند و اشعاری در وصف رمضان می‌خواندند.

نقدی بر عملکرد جشنواره فیلم کوتاه، از کشف استعداد تا فقدان نقشه راه

در ارزیابی چهل و دومین جشنواره فیلم کوتاه تهران اگر چه می‌توان از نقاط قوتی مانند تداوم نقش تاریخی در کشف استعدادها، استمرار چرخه تولید و نمایش برای فیلمسازان جوان و حفظ جایگاه نمادین آن در تقویم فرهنگی کشور سخن گفت، اما ارتقای حرفه‌ای و تثبیت اعتبار بین‌المللی جشنواره مستلزم مواجهه بی‌تعارف با ضعف‌های ساختاری و محتوایی آن است.

پارک نهج‌البلاغه تهران، از پل آسمان تا آرامش دره فرحزاد

پارک نهج‌البلاغه تهران نگین سبز و پهناور غرب پایتخت نمونه‌ای درخشان از تبدیل یک دره به یکی از بزرگ‌ترین بوستان‌های دره‌ای ایران است. این پارک که در دره فرحزاد و میان بزرگراه‌های اصلی شهر جای خوش کرده با مساحتی بالغ بر ۲۰۰ هکتار یکی از محبوب‌ترین مقاصد تفریحی برای شهروندان تهرانی و مسافران به شمار می‌رود.

وقتی هر دو طرفِ رابطه، «های‌کپی» هستند+ ایرنا

فیلم به درستی نشان می‌دهد که چگونه فناوری‌های مدرن می‌توانند به ابزاری برای تداوم روابط سطحی و ظاهری تبدیل شوند

سلامون؛ اسطوره‌ای که ساحل نشست

فیلم با آمدن جنازه سلامون قهرمانی که با انگلیسی‌ها برای آزادی خلیج فارس جنگیده به ساحل و تأثیر این واقعه بر جامعه محلی آغاز می شود

گالیا؛ پرسشی بزرگ با پاسخی کوچک؛ ذبح مقدس چیست؟

فیلم «گالیا» اثری است که با جسارت به سراغ یکی از موضوعات کمتر پرداخته شده در سینمای ایران می‌رود؛ مسئله ذبح شرعی و مسائل دینی در ادیان دیگر.

از فراموشی ساختگی تا پایان فراموش‌شدنی در آخرین نقش

فیلم «آخرین نقش» با ایده‌ای عمیق و انسانی درباره بازیگری بازنشسته که میان عشق به هنر و نیاز به عاطفه خانوادگی در نوسان است شروع می‌شود اما در میانه راه ناتوان از پرداخت درست این مفهوم به اثری سردرگم و ناتمام تبدیل می‌شود

آخرین پیام در برف‌پاکنی بی‌برف در کوچه‌ی آخر

فیلم، که بر دشواری انتقال چنین اخبار تلخی به خانواده‌های شهدا متمرکز است، به خودی خود ظرفیت ایجاد فیلمی عمیق و تاثیرگذار را دارد. اما اجرای تک‌سکانسی فیلم در فضای محدود داخل ماشین، با دوربین ثابت و نمای تکراری از کوچه، نتوانسته این ظرفیت را به درستی بالفعل کند.

تقلیدی بی‌روح خسرو  از یک اثر خارجی

با ایده‌ای در ظاهر جذاب و پرکشش درباره پیرمردی که عکس درگذشتگان را بر دیوار خانه‌اش نصب کرده و در انتظار مرگ خود به سر می‌برد شروع می‌شود اما در میانه راه با چالش‌های جدی روبرو می گردد که در نهایت به اثرى سردرگم تبدیل می‌شود.

ازدواج بی بی زبیده با قنات: افسانه‌ای که در حسرت عمق ماند

فیلم در کلیت خود روایت منسجمی دارد و در زمان محدود خود توانسته داستان را به پایان برساند، اما در اجرا با کاستی‌هایی روبرو است که از تأثیر نهایی اثر می‌کاهد.