شماره 309 هفته نامه تخصصی نقد فیلم منتشر شد + ویدیو

لبخند سبز - در شماره 309 هفته نامه خبر سبز که به صورت تخصصی به نقد آثار سینمایی و شبکه نمایش خانگی می پردازد به سریال کلاغ پرداختیم همچنین فیلم سینمایی برای یک زندگی معمولی ، نمایش من او آن و فیلم کمدی املی را نیز به صورت مکتوب و تصویری نقد نمودیم همچنین در اقتصاد هنر به رابطه سینما و پلتفرم ها پرداختیم.

وقتی ساواک زیر باران گریه می‌کند

سریال «کلاغ» ساخته محمدحسین مهدویان با وجود فضاسازی دقیق و بازی درخشان محسن قصابیان، در دام ریتم کشنده، شخصیت‌پردازی قالبی و سفیدنمایی یک نهاد سرکوبگر گرفتار آمده است. این نقد با زبانی طنزآمیز و در عین حال مستند، به بررسی نقاط قوت (طراحی صحنه، بازی قصابیان و حجازی‌فر) و ضعف‌های ساختاری (کندی روایت، اشتباه موسیقی، حاشیه‌نشینی خانواده) می‌پردازد و از منظر نظریه‌های سینمایی و روانشناسی یونگ، شکست سریال در خلق تعلیق و مواجهه با «سایه‌های تاریخ» را واکاوی می‌کند.

تئاتری که در آن شخصیت‌ها مدام جابه‌جا می‌شوند

نمایش «من، او، آن» به نویسندگی و کارگردانی مهتاب مرادی، اثری تجربه‌گراست که با تکیه بر طراحی صدای درخشان و نورپردازی هوشمندانه، از مرزهای روایت خطی عبور می‌کند. این نقد حرفه‌ای بدون اسپویل داستان، به بررسی نقاط قوت (بازی‌های قابل قبول، فضاسازی صوتی) و نقاط ضعف (انتخاب نامناسب برخی قطعات موسیقی، شخصیت‌پردازی مبهم «دکتر») می‌پردازد و زیرمتن اثر را در قالب مفهوم «زبان به مثابه سنجه روابط» تحلیل می‌کند. اگر به دنبال یک نقد بی‌پرده و در عین حال منصفانه از این تئاتر جدید تماشاخانه طهران هستید، این مطلب را بخوانید.

سفری بی‌مقصد در ژرفای یک کلوزآپ بی‌پشتوانه

نقد فیلم «برای یک زندگی معمولی» به کارگردانی عباس رافعی و با بازی نرگس محمدی و فریبا نادری، تلاشی است برای بررسی اثری که میان ژانر تریلر روانشناختی و درام عاطفیِ شعارزده سرگردان مانده است. این نقد با زبانی طنزآمیز اما مستند، به واکاوی نقاط قوت (مانند طراحی نماهای نزدیک و بازی قابل قبول نرگس محمدی) و نقاط ضعف (از جمله ریتم کند، دوپارگی روایت، شخصیت‌پردازی سطحی و اشتباهات فنی) می‌پردازد. اگر به دنبال خواندنی صریح و بی‌پرده درباره یکی از جنجالی‌ترین فیلم‌های اخیر نمایش خانگی هستید، این مطلب را از دست ندهید.

چرا «املی» هنوز هم می‌خنداند؟ راز کمدی بی‌تحقیر

«املی» (سرنوشت شگفت‌انگیز املی پولن) نه فقط یک کمدی رمانتیک، که نقطه عطفی در سینمای اروپاست. این نقد به بررسی دلایل ماندگاری این فیلم بعد از دو دهه می‌پردازد: از کارگردانی فرمیک ژان-پیر ژونه و بازی به‌یادماندنی آدری توتو گرفته تا موسیقی یان تیرسن و فیلمبرداری برونو دلبونل. در کنار ستایش، به نقد اصلی فیلم – یعنی پاریس غیرواقعی و تصنعی‌اش که فقر و مدرنیته را نادیده می‌گیرد – نیز پرداخته شده است. اگر عاشق «املی» هستید یا می‌خواهید بدانید چرا این فیلم هنوز هم پس از ۲۰ سال تماشایی است، این مطلب را از دست ندهید.

پلتفرم ها حامی یا قانل سینما؟

سینمای ایران با ناترازی عمیق میان هزینه‌ی تولید (۲۰تا ۵۰میلیارد) و درآمد اکران دست‌وپنجه نرم می‌کند. فروش ۱۰۰میلیاردی فیلم ی با یک میلیون مخاطب، پس از کسر مالیات، سهم مالک سالن (۵۰٪) و سهم پخش، تنها ۳۵میلیارد به تهیه‌کننده می‌رساند. علت اصلی، کمبود شدید سالن‌ها (۶۵۰سالن برای ۸۵میلیون نفر) و توزیع ناعادلانه سانس‌هاست. راهکارها: افزایش سالن‌ها، شفافیت مالی و مدل ترکیبی اکران سینما و پلتفرم.