مهدی صالحی

لبخند سبز - «این تماس از زندان برقرار می‌شود» به کارگردانی محسن اردستانی رستمی، در ظاهر دربارهٔ زندانی‌ای است که با گوشی قاچاق به خانواده‌ای ناشناس زنگ می‌زند؛ اما هستهٔ واقعی فیلم ، در جلسه‌ای آشکار می‌شود که مادرِ خانواده، مبتلا به آلزایمر، می‌گوید می‌داند این صدا پسرش نیست، ولی دوستش دارد، چون «صدای پسرش را می‌دهد» — پسری که مرده است. کارگردان خود تأکید کرده که زندان برای او «بیشتر یک بستر» بوده و تم اصلی، تنهایی است. از منظر روان‌شناختی، رفتار مادر نمونه‌ای از سندرم کاپگراس در بستر آلزایمر است: بیمار چهره یا صدای آشنا را «می‌شناسد»، اما حسِ عاطفیِ همراه با آن از بین رفته است. مشکل فیلم، حفره‌های روایی است: اینکه خانواده چگونه شمارهٔ زندانی را ردیابی می‌کند و چرا زندانی پس از بازگشت از انفرادی دوباره همان خانواده را می‌گیرد، بی‌پاسخ می‌ماند.