menusearch
labkhandsabz.ir

نمایش پروین؛ روایتی شاعرانه از زندگی پروین اعتصامی

جستجو
شنبه ۸ شهریور ۱۴۰۴ | ۱۴:۵۵:۱۱
۱۴۰۱/۳/۳۰ دوشنبه
(0)
(0)
نمایش پروین؛ روایتی شاعرانه از زندگی پروین اعتصامی
نمایش پروین؛ روایتی شاعرانه از زندگی پروین اعتصامی

پروین - لبخند سبز

مهدی صالحی

لبخند سبز - حسین کیانی در نمایش «پروین» با جسارتی تحسین‌برانگیز، زندگی یکی از شگفت‌انگیزترین چهره‌های فرهنگی ایران را به صحنه تئاتر آورده است. این اثر که از هشتم خرداد تا چهاردهم تیر ۱۴۰۱روی صحنه رفت، روایتی است ظریف و شاعرانه از زندگی کوتاه اما پربار پروین اعتصامی، شاعر بلندآوازه ایرانی. کیانی در این نمایش موفق شده است فضایی خلق کند که در آن مرز بین شعر و زندگی، واقعیت و خیال، به زیبایی محو می‌شود.

یکی از نقاط قوت اصلی نمایش، پرداخت هوشمندانه شخصیت پروین است که از یک چهره تاریخی دست‌نیافتنی به انسانی ملموس و قابل درک تبدیل می‌شود. کارگردان با بهره‌گیری از دیالوگ‌های شاعرانه و صحنه‌پردازی نمادین، مخاطب را به درونی‌ترین لایه‌های ذهن و روح این شاعر بزرگ می‌برد و چالش‌های او را به عنوان یک زن شاعر در جامعه‌ای مردسالار به نمایش می‌گذارد.

بازی بازیگر نقش اصلی نمایش که پروین اعتصامی را به تصویر می‌کشد، قابل تقدیر است. او توانسته است با ظرافتی مثال‌زدنی، پیچیدگی‌های شخصیتی این شاعر را نشان دهد و همزمان شکوه شعرهایش را در اجرایی دراماتیک ارائه کند. طراحی صحنه و نورپردازی نمایش نیز به خوبی در خدمت فضاسازی اثر قرار گرفته و با استفاده از عناصر مینیمال و نمادین، فضایی رویایی و شاعرانه خلق کرده است.

«پروین» تنها یک نمایش بیوگرافیک نیست، بلکه تأملی است بر جایگاه زن در هنر و جامعه ایران. کیانی از زندگی پروین اعتصامی بهانه‌ای ساخته برای پرداختن به مسائل عمیق‌تر فرهنگی و اجتماعی که هنوز پس از گذشت دهه‌ها اصالت خود را حفظ کرده‌اند. این نمایش اثری است که هم برای دوستداران شعر و ادبیات جذاب خواهد بود و هم برای کسانی که به تئاتر مفهومی و فکری علاقه دارند.

در نهایت، «پروین» نمایشی است موفق که توانسته است با زبانی هنرمندانه، زندگی یکی از مهم‌ترین چهره‌های فرهنگی ایران را به صحنه تئاتر بیاورد و پیام‌های عمیق انسانی و اجتماعی را در قالب اثری زیبا و تأثیرگذار به مخاطب ارائه دهد.

مرتبط با این بخش
 نقد نمایش «این زندگی مال کیه؟»، پیکاسوی فلج در نبرد مرگِ باکرامت!احیای شعر ایرج میرزا در تئاتر؛ آوازِ ول‌شدگان بر صحنه شهرزادبوسه‌های ناتمام، پارادوکسی که صحنه را گروگان گرفت جایزه‌های جهانی برای اثری که توالت‌های عمومی را به صحنه تئاتر بدل کرد! اپرای عروسکی عاشورا؛ نقطه تلاقی تعزیه، موسیقی و تکنیک‌های نمایشی معاصر(منتشر شده در ایرنا و جام جم)امشب به صرف بورش بدون خون، حمام سردی که عشق در آن غرق شد!(انتشار در ایرنا)باخ، وقتی موسیقی، دیالوگ صحنه را می‌نوازد!نقد نمایش «من، او، آن»، روایتی زنانه از گم‌شدگی در آخر خطاژدهاک، آتش انتقام در قفس اجرایی تک‌نفره!پرواز در ذهن اوتیستیک، وقتی تئاتر، مرزهای نادیده را می‌شکند!محاکمه سقراط در زندان اصفهان یا تهران؟هورباکس: طنین فریادهای گم‌شده در پیچ‌وخم‌های چهارراه ولیعصرماهی‌ای که در تور ایستایی گرفتار شد؛ نقد نمایش «ماهی رها» به کارگردانی ژاله صامتینمادگرایی و هویت جمعی در تئاتر تن‌هاتحلیل افسانه ببر؛ وقتی تئاتر از قدرت تخیل مخاطب سخن می‌گویدنقد نمایش اتاق سفید؛ رویارویی شعرگونه با واقعیت تلخ سرطان کودکان
نظرات کاربران
*نام و نام خانوادگی
* پست الکترونیک
* متن پیام

بستن
*نام و نام خانوادگی
* پست الکترونیک
* متن پیام

0 نظر
هدر سایت
هفته نامه خبر سبز
رپرتاژ آگهی
تبلیغات
تبلیغات2
تبلیغات3
تبلیغات4
تبلیغات5
دانلود نشریات لبخند سبز
آخرین اخبار
طراحی توسط سایت ساز خبری